Редовен, годишен извештај во сенка за состојбата во јавните набавки во Северна Македонија.
И по речиси две години од примената на новиот Закон за јавните набавки – ефектите сè уште изостануваат. Иако новиот закон беше донесен поради усогласување со последната Директива на ЕУ за јавните набавки и под притисок на бројните критики што доаѓаа од сите страни дека законската рамка е неодржлива, ограничувачка и во многу случаи овозможува злоупотреби – сепак јавните набавки во Северна Македонија се спроведуваат по инерција на главните одредби од тој закон.
Новиот закон беше донесен во јануари 2019 година, но стапи на сила одложено, од 1 април истата година, што секако беше невообичаено за еден ваков закон имајќи ја предвид големата улога што ја игра календарската година и од фискален аспект, и од аспект на планирање на потребите, набавките и реализацијата на буџетите.
Како и да е, новиот закон ги постави јавните набавки концептуално на едно повисоко и посовремено ниво и им овозможи на државните институции солидна рамка за да го набават она што навистина им треба. Од друга страна, законот предвиде мноштво инструменти за превенција на злоупотребите – од зголемена транспарентност и отчетност на институциите, преку конкретни антикорупциски одредби, сѐ до контрола за време на спроведување на тендерите. Крајно – законот го постави како клучен концептот на исплатливост на набавките, односно добивање на најдобрата вредност за потрошените пари.